Herkesin mutlaka bir basketbolla tanışma hikayesi vardır.Bu hikayeler bazen ilginç bazen komik bazen de sıradan olabiliyor.Ne olursa olsun bu hikayeler benim hep ilgimi çekmiştir ve çoğu basketbolcu arkadaşımın hikayesini dinlemişimdir.Ama benim böyle bir hikayem olmadı.Yıllardır basketbolun içinde olan ve benim üzerimde çok emeği olan babam ; Cem Çağal, benim çocukluk dönemimde Makospor’un A Takım antrenörlüğünü yapmaktaydı. Kulübe gittiğinde beni de yanında götürürdü ve doğal olarak basketbolla hep iç içeydim. Çocukta olsam basketbol toplarıyla,salon boş olduğunda kendi kendime oynar, antrenman saatlerinde de abilerimi çok dikkatli izlerdim. O zamanlar,aklımda kaldığı kadarıyla Makospor’da antrenörlük yapan Mejnun Ömeroğlu, İsmail Biçermen, Atakan Üçer gibi antrenörler ve oyuncu abilerimden çok şey öğrendim. Basketbola karşı olan hevesim bu abilerim sayesinde arttı.
Basketbola başladığım ilk yıllarda antrenörlüğümü Mejnun Ömeroğlu yapıyordu ve minik takımda Valilik Kupası bitene kadar Mejnun abiyle çalıştım. Minikler ligi oynarken Behçet Öztürk’ün antrenörlüğünü yaptığı Setbaşı İlköğretim Okulu’nun takım kaptanlığını yapıyordum. O seneler de ilk resmi maçlarımı oynuyordum ve çok istekliydim. Okul takımında, Bursa’da dahil Türkiye çapında hiçbir mağlubiyet almayarak Türkiye Şampiyonu olmuştuk. Basketbol hayatımda ilk yıllarım olmasına rağmen erken yaşta büyük bir tecrübe edinmiştim.
Küçük takımda 2 sene oynadım. Murat Yeşerdir’in antrenörlüğümüzü yaptığı yılda gayet başarılı bir yıl geçirip Bursa ve Türkiye 2.si olmuştuk. Küçük takım oynadığım ve takım kaptanlığını yaptığım 2 .senemde bir dönem İsmail abiyle çalıştım ve küçüklüğümden beri tanıdığım, yanında büyüdüğüm, prensiplerini ve oyunculardan beklentilerini iyi bildiğim bir antrenörümle çalışmaktan çok keyif aldım. İsmail abinin ardından Coşkun Albayrak’la çalıştım. Çok başarılı bir sezon geçirdik ve namağlup bir şekilde küçükler ligini bitirip Bursa şampiyonu olduk…
Benim hikayemde böyle aslında…Bu yaşıma kadar kendimce iyi bir tecrübe edindim ve buralara gelmemde üzerimde bir çok oyuncu ve antrenör abilerimin emeği var. Sadece basketbol anlamında değil, sosyal hayatımda da benle çok ilgilenip destekledirler. Hepsine çok teşekkür ediyorum.
Ve son olarak, şu ana kadar öğrendiğim ve yaşadığım tecrübelerden bir özet çıkarmak
gerekirse basketbolcu olmamın bana disiplin, iyi arkadaş çevresi, yardımlaşmak ve insanlarla iyi diyaloglar kurmak gibi birçok artısı oldu. Genç baketbolcu arkadaşlarıma da önerim ; antrenmanlarda çok istekli ve hırslı çalışın, bunu içinizden geldiği için yapın, antrenörlerinizin sizden beklediğinin daha iyisini yapmaya çalışın ve başarıya asla doymayın.

İyi Çalışmalar
EGE ÇAĞAL