DIŞARIDA BASKETBOL OYNAMAK – KEMAL BAŞARAN
Basketbol takımlarının iskeletinde o ekibi domine eden ve yetenekleri ile çoğu zaman takımını ipten alan oyunculara sık sık rastlıyoruz.. Bunun bir takımın uzun süreli başarılı olmasında ne kadar pozitif etkisi olur ya da olmaz bu da tartışmaya açık bir konu olsa gerek..
Oyunculardan genelde şöyle bir soru duyuyorum.''DIŞARIDA BASKETBOL OYNAMAM GELİŞİMİMİ ENGELLER Mİ?'' evet bu kişiye göre değişebilen o kadar esnek bir soru ki her görüşe saygı duymak zorunda bırakıyor bizleri..
Ben dışarıda oynanılan basketbolun oyuncunun gelişiminde negatif etkisi olduğunu düşünenlerdenim.Hak verirsiniz ki dışarıda basketbol oynayan oyuncu kendinden başka kimseden sorumlu değildir e hal böyle olunca çatı altında oynanan basketbolun sorumluluğundan son derece uzak kalıyor oyuncu..Rahat ve endişesiz oluyor.Çünkü ondan beklentileri olan kimse yok dışarıda oynarken..Belki kişisel olarak bir takım özellikleri BİREYSEL olarak gelişiyor ancak unutulmaması gereken şu ki BASKETBOL TAKIMINDA BİREYSELLİK KANSER GİBİDİR.İçten içer eritir takımı,yok eder farkına varamazsınız.İş çatının altına geldimi,birilerinin size emek sarf edip beklenti içine girmesi ile başarıya ancak KİTLESELLİKLE ulaşılacağını asla göz ardı edemeyiz.
Bu o kadar hassas bir denge ki oyuncu dışarıda ölçüsü net olmayan sürekli yarı sahada oynayan bir sisteme beynini adapte ediyor ki beyine yerleşen bu yanlış mantaliteler bağımlılık haline geliyor..Bağımlılık vazgeçilmesi zor,alışkanlıklar ise vazgeçilebilmeye daha müsait kavramlardır..Dolayısı ile oyuncunun bağımlılığını yok etmek için tarifsiz bir çaba harcamanız söz konusu olacaktır.
Şahsi görüşüm o dur ki dışarıda oynayıp daha sonra bir ekibe dahil olmak isteyen oyuncuların bir çoğunun sıkıntılar yaşadığını ve kendisi ile ilgili ümitsizliğe kapıldığına şahit oldum.Amacınız doğru temel eğitim almak,basketbolun tüm temel kavramlarını bilmek,benimsemek ve işinizin gerektirdiği tüm donanımlara sahip olmanız gerektiğini bilmek olsun.
Sizi diğerlerinden ayrıcalıklı kılan nedenler bunlardır.Hedefiniz varsa bulunduğunuz takımın bir parçası hemde en iyi parçası olmaya bakın,kendinizin değil..Bu kavramları beyninize sindirmek cefa çekmenize sebep olacak,gelişiminiz esnasında elbette sıkıntılar yaşatacaktır ama en nihayetinde önce cefa sonra sefa süreceğinizide aklınızın ufak bir köşesinde şöyle yer ettirin..Ha bunları yaptıktan sonra ne mi olacak?Emekli olunca bol bol dışarıda oynarsınız artık..
Sevgilerimle
Kemal BAŞARAN







ben tam ters düşünceye sahibim basketbol sokakta başlar…amerikada şöyle derler =’hey dostum at şu potayada göster bize kendini’… yani sokak tabirleri sıktır ve basketbol onların yaşam biçimidir , zaten dünya yıldızlarıda sokaklardan gelmedimi ,basketbol ego işidir bireysel yeteneğin olmazsa onu kullanmak istemezssen oyuncu olamazsın yada sıradanoyuncu olursun , hangi oyuncu daha fazla sayı atmak istemezki yada hangi oyuncu daha fazla oynamak istemezki… kısacası takım oyununa bireysel yetenekler de girmeli ve yetenekleri sergilemeli…
Gayet tabi ama burası Amerika değil hak verirsin ki orada basketbolun gelişimi için kolejler ve meteryaller çok daha fazla.Daha da ötesi dediğin gibi yaşam biçimi!!Yazımdan bireyselliğe karşı olduğumu anlamamanı temenni ederim.Amacımız bireyselliğin kişisel egoları tatminden öte takım kimyasına uygunluğu,yansıması ve faydasıdır..Yoksa bireysel yeteneklerini geliştirmek için antrenmanlarımız gayemiz ve buna sebeple sorumluluk alabilmesi takım ruhu ile hareket etmesini sağlamaktır…Ancak bunu takım için kullanan oyunculardan olmasını isteriz oyuncularımızın..Sen işin daha fazla sayı atmak kısmına değinmişsin..Bende sayı attırmamak kısmına değinmek istiyorum..Hücum yüksek ihtimalle bireysel beceri ve bu beceriyi takım kimyasına yayabilmektir..Ancak savunma biraz daha fazla cesaret,arzu ve yürek işi..Savunma ana yemek,hücum ise yardımcı unsurdur..Yani işin mutfak kısmında ki esas emek savunma için olmalıdır ki buda kitlesellikle olmalıdır diye düşünüyorum.Sevgilerimle..